Określanie ryzyka w projektach inwestycyjnych ma na celu jego minimalizację poprzez działania wykluczające lub ograniczające jego negatywne skutki. Każdorazowo ryzyko należy możliwie wcześnie zidentyfikować, analizować i systematycznie kontrolować, a jednocześnie korygować metody i instrumenty jego redukcji, odpowiednio do zmieniających się warunków otoczenia[1]. Dobór metod obniżania ryzyka inwestycyjnego powinien uwzględniać indywidualne uwarunkowania projektu, ryzyko oraz potencjał finansowy. W procesie zarządzania ryzykiem inwestorzy przyjmują następujące metody neutralizacji hazardu[2]:
- unikanie, definiowane jako nie podejmowanie działań obarczonych zbyt dużym ryzykiem;
- retencja, polega na pokrywaniu strat będących wynikiem wystąpienia zagrożenia ze środków własnych ( rezerw) przedsiębiorstwa;
- przenoszenie na inny podmiot, oznacza transfer całości lub części ryzyka na inne podmioty gospodarcze (zabezpieczenia, gwarancje, leasing, ubezpieczenie itp.);
- redukcja jest sposobem zmniejszania ryzyka poprzez planowanie i utrzymanie jego akceptowalnego poziomu aby zminimalizować następstwa nieoczekiwanych zdarzeń[3] ( np. dywersyfikacja).
[1] A. Zachorowska: Ryzyko działalności inwestycyjnej przedsiębiorstw, PWE Warszawa 2006, s. 153.
[2] Ibid., s. 158.
[3] Ibid., s. 163.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz