Międzynarodowy standard sprawozdawczości finansowej nr 9: Instrumenty finansowe.

Straty spowodowane ryzykiem kredytowym związanym z instrumentami finansowymi przed wejściem w życie IFSR 9[1] nie były przez instytucje finansowe rozpatrywane obowiązkowo w systemie rachunkowości. IFSR 9 zmienia tę sytuację. Od 2018 r. staje się obowiązkiem zawiązywanie rezerw na tzw. oczekiwaną stratę na ryzyku kredytowym od momentu zakupu, lub sprzedaży instrumentu finansowego (zajęcie pozycji). Wartość ta oznacza przewidywaną stratę określoną jako zdyskontowane do dnia raportu wszystkie możliwe redukcje przychodów gotówkowych w okresie objętym analizą. Oczekiwana strata powinna być wyliczana standardowo dla okresu 12 miesięcy, chyba że sytuacja finansowa kontrahenta znacząco się pogorszy. Wtedy należy szacować oczekiwaną stratę dla całości trwania kontraktu. Obowiązek ten powinien znaleźć wyraz w zapisach polityki rachunkowości podmiotu. IFRS 9 zastępuje zatem podejście określone w MSR 39 w zakresie rozpoznawania strat wywołanych ryzykiem kredytowym, które było krytykowane za trudności w interpretacji, zastosowaniu, a wręcz i zrozumieniu.


[1] Międzynarodowy standard sprawozdawczości finansowej nr 9: Instrumenty finansowe.