środa, 1 marca 2017

Innowacyjność w hedgingu zobowiązań środowiskowych


Przedsiębiorstwa oraz administracja samorządowa w wielu państwach definiuje ambitne cele w zakresie wykorzystania energii z jej odnawialnych źródeł (OZE). W tym celu mogą zakupić energię prosto od producenta OZE lub odpowiednie certyfikaty, poświadczające jej pochodzenie. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie wirtualnych kontraktów zakupu (VPPA). Jest to odpowiedź na problem braku możliwości zakupu całości „zielonej” energii (100% zapotrzebowania) z sieci lokalnego dostawcy.

Kupujący VPPA zawierając kontrakt zobowiązuje się do sfinansowania części projektu bazując na określonej cenie energii. Projekt OZE sprzedaje energię elektryczną na rynku hurtowym, zaś kupujący VPPA może np. rozliczać się z właścicielem projektu np. na zasadach kontraktu swap. Określenie stałej ceny energii z OZE pozwala wyeliminować wpływ ryzyka rynkowego, co przekłada się na dostępność do finansowania projektu – inwestorzy oczekują zabezpieczenia przyszłych przychodów, na które wpływa zarówno wolumen produkcji, jak i uzyskane ceny z jej sprzedaży. Inwestorzy są skłonni zaakceptować ryzyko wolumenu, jednakże oczekują zabezpieczenia poziomu cen, tak aby te nie odchylały się znacząco od przyjętych w projekcjach finansowych opłacalności inwestycji. Stąd zawarcie kontraktu VPPA ułatwia pozyskanie finansowania budowy elektrowni wiatrowej, czy słonecznej.

Jak wcześniej już wspomniano, VPPA jest formą hedgingu ryzyka rynkowego. Należy wskazać kilka rodzajów VPPA:

  • SWAP – nie dochodzi do fizycznej dostawy energii z OZE. Kontrakt rozliczany jest finansowo, a elektrownia OZE sprzedaje energię elektryczną bezpośrednio na rynek spot, zaś kupujący zabezpiecza sobie na rynku spot fizyczną dostawę zakontraktowanego wolumenu. Obie strony jednak zabezpieczają sobie ryzyko rynkowe: Deweloper projektu OZE wyrównuje kupującemu zieloną energię nadwyżkę ceny na rynku spot powyżej ustalonej ceny w kontrakcie, zaś kupujący wyrównuje różnicę, jeżeli cena na rynku spot jest niższa niż ustalona w kontrakcie (mechanizm ten daje ten sam efekt, jeżeli by obie strony przelewały sobie pełną kwotę: kupujący przelewa całość wartości energii OZE bazując na cenie z kontraktu, zaś projekt kwotę uzyskaną w wyniku sprzedaży na rynku spot);
  • Opcja – należy wskazać dwa rodzaje możliwych opcji: opcja rozliczana w wyniku dostawy oraz opcje rozliczane fizycznie. W przypadku VPPA należy analizować opcję rozliczaną fizycznie, aby uniknąć obowiązku dostawy energii elektrycznej. W tym przypadku strony mają prawo, lub obowiązek – w zależności od rodzaju opcji – dokonać płatności określonej kwoty, wyliczonej zgodnie z kontraktem opcyjnym;
  • Forward - sprzedaż towaru, jakim jest energia elektryczna z OZE po ustalonej cenie z dostawą w przyszłości. Strony także mogą podzielić kontrakt na dwa elementy: cena energii elektrycznej oraz cena certyfikatu poświadczającego pochodzenie energii z OZE. W takiej sytuacji cena energii elektrycznej jest ściśle powiązana z rynkiem terminowym, lub spot.

VPPA zapewnia korzyści obu stronom kontraktu, z których każda uzyskuje korzyści: przedsiębiorstwo pozyskuje ekologiczną energię z OZE po wcześniej ustalonej cenie, zaś realizujący inwestycję zabezpiecza sobie finansowanie. Inną korzyścią dla kupującego jest uniknięcie konieczności fizycznego przesyłu energii elektrycznej. Ponadto, zastosowanie VPPA pozwala właścicielom OZE zwiększyć grupę podmiotów, którym mogą sprzedać swoją produkcję. Oprócz tradycyjnych odbiorców, którymi są koncerny elektroenergetyczne, stroną kontraktu mogą być także instytucje finansowe, jednostki administracji samorządowej i rządowej oraz przedsiębiorstwa produkcyjne i usługowe (przedsiębiorstwa internetowe, sieci handlowe, zakłady chemiczne, producenci elektroniki itp.). W ten sposób podmioty te mogą również wskazać, że są zaangażowane w rozwój OZE.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz