Rentowność@Risk

Ustabilizowana wielkość zużycia energii elektrycznej, a także wyższa efektywność energetyczna sprawiają, że:

• inwestorzy ograniczają inwestycje w nowe moce wytwórcze, szczególnie w elektrownie opalane paliwami kopalnymi;
• wycofywane są z rynku istniejące moce wytwórcze ze względu na ceny energii niższe niż jednostkowy koszt zmienny produkcji (punkt zamknięcia produkcji);
• podejmowane są wysiłki wprowadzenia w życie instrumentów wspierających zyskowność elektrowni opalanych paliwami kopalnymi czy elektrowni atomowych, które są niezbędne dla bezpieczeństwa systemu elektroenergetycznego (rynki mocy, kontrakty różnicowe[1]).

Należy zatem podkreślić, że rentowność dużych producentów energii działających na terenie Unii Europejskiej stoi pod wielkim znakiem zapytania. Potwierdzeniem tej sytuacji jest to, że tylko w ciągu ostatnich sześciu lat (2008-2013) kapitalizacja rynkowa pięciu największych producentów energii elektrycznej w UE - E.ON, RWE, Engie (do niedawna GDF Suez), EDF i Enel – zmniejszyła się o 37%, tj. o ok. 100 mld euro[2]. Stało się to w wyniku drastycznego obniżenia rentowności elektrowni opalanych węglem, głównie z powodu głębokiej transformacji rynku energii elektrycznej zainicjowanej przez UE.

Rozwój OZE miał przyczyniać się do zwiększenia liczby miejsc pracy. Okazuje się jednak, że są one tworzone głównie w momencie realizacji inwestycji. Przykładowo w 2013 r. w Niemczech w momencie ograniczenia o 62% inwestycji w instalacjach fotowoltaicznych zatrudnienie w tym dziale elektroenergetyki zmalało o połowę, a w OZE ogółem w Niemczech o 7% w porównaniu do 2012 r. Szacuje się, że ok 2/3 miejsc pracy w OZE ogółem tworzy właśnie budowa instalacji w zielonej energetyce. 

[1] W 2014 r. Komisja Europejska zatwierdziła system rynków mocy i cen różnicowych w Wielkiej Brytanii.
[2] Zaś kapitalizacja dwudziestu największych europejskich koncernów elektroenergetycznych obniżyła się o ponad 500 mld. euro w okresie 2008-2013.