Metody statyczne są prostymi do obliczenia metodami nieuwzględniającymi wpływu czasu na projekt a także spadku lub wzrostu wartości pieniądza w czasie. Najczęściej są stosowane przy realizacji inwestycji w krótkim okresie czasu lub we wstępnych etapach oceny oraz tam gdzie wpływ stopy procentowej na przedsięwzięcie jest nieznaczny. Wykorzystywane są również, jako metody pomocnicze do metod dyskontowych lub dla porównania kilku projektów w celu wyboru najbardziej opłacalnego.
Do metod statycznych zaliczamy:
- Okres zwrotu (PP) ( payback period) jest najstarszą z metod służących ocenie projektów inwestycyjnych. To metoda prosta, która dostarcza informacji po ilu latach zwróci się inwestycja.
- Zwrot z inwestycji (ROI) ( return of investment) jest to prosty wskaźnik pozwalający w krótkim czasie określić poziom rentowności, bez wykorzystywania skomplikowanych wzorów matematycznych[1].
Księgowa stopa zwrotu (ARR) jest wskaźnikiem pozwalającym określić dla całego okresu funkcjonowania inwestycji termin zwrotu. Jest relacją pomiędzy poniesionymi nakładami netto na dana inwestycje a efektami. Podstawą obliczeń jest wpływ projektu na bilans przedsiębiorstwa w postaci przyrostów różnicowych, to jest zmiany wielkości zysku związanej z realizacją danego projektu[2].
[1] R. Pastusiak: Ocena efektywności inwestycji, CeDeWu Warszawa 2009, s. 73.
[2] H. Johnson: Ocena projektów inwestycyjnych, Liber Warszawa 2000, s. 38.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz